Tag archieven: Lokaal

De zachte verleiding die het zicht benevelt

Er is een woord dat in de lokale politiek zelden nog hardop wordt uitgesproken, maar waarvan iedereen stilzwijgend verwacht dat het er is. Een woord dat geen applaus oplevert, geen boze Facebookreacties, geen volle tribunes. Het is niet spannend, niet mediageniek en het past niet in een filmpje van dertien seconden. Toch is het de reden dat lokale politiek überhaupt bestaat: het algemeen belang.

Het klinkt bijna ouderwets, alsof het thuishoort in vergeelde notulen uit de jaren vijftig. Maar kijk goed: het is het fundament onder elke stoeptegel, elke jeugdzorgfactuur, elke woningbouwvisie. Zonder dat fundament verandert de gemeenteraad in een klachtenloket met microfoonversterking. En precies daar sluipt een nieuwe verleiding binnen: ombudspolitiek.

Lees verder →

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Over een paar dagen begint het weer: een nieuwe raadsperiode, een nieuw stel mensen dat bereid is zich vier jaar lang in te zetten voor hun gemeente. Dat is op zichzelf al bewonderenswaardig. Want ja, ik kan blijven herhalen dat het raadswerk een prachtige manier is om iets te betekenen voor je lokale samenleving, maar eenvoudig is het allerminst.

Raadsleden moeten laveren tussen een uitdijend gemeentelijk takenpakket, inwoners die landelijke problemen (terecht) als lokale kwesties ervaren, en een publieke opinie die steeds sneller naar het negatieve grijpt. We zijn misschien geen gecultiveerd volk, maar de manier waarop sommige mensen zich richting raadsleden uitlaten, doet soms vermoeden dat we het niet eens proberen. Je moet er maar zin in hebben — en je gezin ook.

Lees verder →

De raad in de regio en de regio in de raad

In mijn essay ‘Het lege midden’ wees ik op de snel groeiende bestuurslaag tussen gemeenten en provincies en de gevolgen daarvan voor de positie van de raad en voor de rol invulling door de raadsleden. ‘Middenbestuur in niemandsland’ noemde ik deze bestuurslaag. Verweesd gebied tussen gemeenten en provincies. Waar de doorzettingsmacht doorgaans een stuk beter functioneert dan de democratisch gelegitimeerde tegenkracht. Te vaak is het terra incognita voor raadsleden.
En onbekend maakt onbemind. Begrijpelijk, maar onwenselijk. Er gaat immers steeds meer geld
om in regionale samenwerkingsverbanden. Sturing en controle moeten dus op orde zijn.
Onwenselijk ook omdat raadsleden kansen laten liggen om maatschappelijke opgaven aan te
pakken, juist – en steeds meer – in regionaal verband. Daarom is het nodig ‘de raad in de regio’ te krijgen. Dat is belangrijker dan ‘de regio goed in de raad’ te krijgen. Dit essay verkent een aantal kansen om de raad beter in positie te brengen in de regio.

Lees hier het volledige essay:  Griffie-Essay-4-Raad-in-regio-in-raad-1.pdf Lees verder →

De kans voor een ‘rijke’ raad.

Het verschil tussen arm en rijk krijgt de laatste maanden veel aandacht. De rijken worden steeds rijker. Wereldwijd bijna 2500 miljardairs. Met name het boek van Piketty “Capital in the 21st Century” draagt bij aan die discussie. Het lijkt een globaliseringsvraagstuk.7-1 Dus wat moet je er mee als raadslid? Niets hoor ik in mijn omgeving. Die gedachte vind ik jammer. Want dit vraagstuk raakt een essentie van politiek en biedt je als raadslid een nieuwe kans betekenis aan het raadswerk te geven.

Lees verder →

Waar ligt het hart van de samenleving?

Coalitiebesprekingen, een raadsreces en ‘het noodlot’ dat je privé leven binnenstapt. Allemaal oorzaken dat dit blog op een laag pitje terecht is gekomen. Terwijl er juist op lokaal niveau zo veel mooie dingen zijn die het vermelden waard zijn. Dus de hoogste tijd om de draad weer op te pakken.ALMERE13 Eén van de dingen die mij bezig houdt is de toekomst van de lokale (representatieve) democratie. We doen of lokale democratie normaal is, maar het is helemaal niet vanzelfsprekend. De centrale spelers, de raadsleden hebben daarom bepaald niet een eenvoudige taak.
 Lees verder →

Wie bestuurt het land de komende maand?

De verkiezingscampagne voor de gemeenteraad is gestart. En de landelijke politici maken zich weer op om het land in te trekken. Hoe moet dat nu op landsniveau? Als de minister/het kamerlid al die campagnetijd niet aan belangrijke landszaken kunnen besteden?7-8

Het is voor plaatselijke afdelingen een soort wedstrijd geworden wie de belangrijkste landelijke politicus kan strikken voor de campagne van de gemeenteraadsverkiezingen.  Hoe groter de naam hoe beter. En de plaatselijke lijststrekkers heten dan zeer verguld te zijn.  Tja je zult als goed raadslid maar afgerekend worden door een slechte Kamerfractie. Lees verder →

Zo beschouwd verzorgen raadsleden zelf de opheffing van de lokale democratie.

In het dagblad Trouw van 5 februari 2014 wordt op de opinie pagina een oproep aan raadsleden gedaan om op de rem te gaan staan. Het Tweede Kamerlid Gerard Schouw geeft in een opinie weer dat de vlucht in gemeenschappelijke regelingen het lokale democratische gehalte uitholtALMERE14

En passant meldt hij dat andere zwakke elementen zijn het rekruteren van raadsleden ( door politieke partijen) , de instabiliteit van het bestuur door wisselingen bij wethouders. Zijn oplossingsrichting  is het creëren van grote gemeenten, de verplichting van inspraak, de verbetering van de informatievoorziening en niet te vergeten remmende raadsleden. Lees verder →

Raadsleden pas op! U bent een probleem.

2-0De eerste weken van dit jaar geven een somber beeld over de raad(sleden). Een boek ‘de gemeenteraad heeft geen toekomst’, krijgt breed aandacht. De gevoelens van griffiers dat kandidatenlijsten niet goed meer zijn te vullen eveneens. En dan komt de vereniging van raadsleden (raadslid.nu) met de uitkomst van een onderzoek waaruit blijkt dat lokale democratie wordt bedreigt door samenwerking. En in diverse dagbladen allerlei kritische geluiden, over het fluïde gedrag van de kiezer. Over de politiek stijl van de vorige eeuw.

In al die discussies komt naar voren ‘de kwaliteit’ van het raadslid, en ten minste de suggestie van het gebrek eraan. En de complexiteit van de materie, waar je van een raadslid niet mag vragen dat te beheersen. Het raadslid als probleem! Lees verder →

Hoe het gevoel van griffiers, publiciteit oplevert.

In de eerste werkweek van januari, plotseling breed aandacht in alle kranten voor raadsleden.  Als vertrekpunt van die berichtgeving een uitzending van de TV rubriek Nieuwsuur. In die uitzending aandacht voor het beleven dat veel politieke partijen het moeite kost aspirant raadsleden te vinden. Zeker in kleinere gemeenten. De aanleiding voor dat bericht in Nieuwsuur was de uitkomst van een enquête onder griffiers.

Een bericht dat is gebaseerd op het gevoel van zo’n 65 griffiers van de 200 die hebben 5-3deelgenomen aan de enquête. Want griffiers kunnen in deze fase geen feitelijk inzicht hebben in een problematiek van werven van raadsleden. Wel handig wanneer je op basis van een gevoel publiciteit genereert voor een bepaald vraagstuk. Welk signaal willen griffiers dan geven? Lees verder →

Het was weer knallen met oud en nieuw.

De jongeren in het dorp Veen haalden breed het nieuws rond de jaarwisseling. Eerst de ALMERE9autobranden, dan de reactie op de hulpverleners. Gevolgd door reactie van politie etc. Uiteindelijk een advocaat die de werkwijze van de politie als de schepnet methode typeerde en hekelde. En als voorlopig slot een schadeclaim van naar verluidt onschuldigen, richting politie, c.q. de overheid. Lees verder →