Tagarchief: raadslid

De raad in de regio en de regio in de raad

In mijn essay ‘Het lege midden’ wees ik op de snel groeiende bestuurslaag tussen gemeenten en provincies en de gevolgen daarvan voor de positie van de raad en voor de rol invulling door de raadsleden. ‘Middenbestuur in niemandsland’ noemde ik deze bestuurslaag. Verweesd gebied tussen gemeenten en provincies. Waar de doorzettingsmacht doorgaans een stuk beter functioneert dan de democratisch gelegitimeerde tegenkracht. Te vaak is het terra incognita voor raadsleden.
En onbekend maakt onbemind. Begrijpelijk, maar onwenselijk. Er gaat immers steeds meer geld
om in regionale samenwerkingsverbanden. Sturing en controle moeten dus op orde zijn.
Onwenselijk ook omdat raadsleden kansen laten liggen om maatschappelijke opgaven aan te
pakken, juist – en steeds meer – in regionaal verband. Daarom is het nodig ‘de raad in de regio’ te krijgen. Dat is belangrijker dan ‘de regio goed in de raad’ te krijgen. Dit essay verkent een aantal kansen om de raad beter in positie te brengen in de regio.

Lees hier het volledige essay:  Griffie-Essay-4-Raad-in-regio-in-raad-1.pdf Lees verder

Debatten in het publieke hart van de stad.

De voorpublicatie over het boek  “thuis bij de vijand’ van Natascha van Weezel raakte mij. https://www.trouw.nl/religie-en-filosofie/in-gesprek-met-de-vijand~a58da49f/

Het boek handelt over vooroordelen.  De manier waarop zij haar zoektocht beschrijft naar haar plaats in het debat over vooroordelen is mooi om te lezen.  En vooroordelen  beïnvloeden het samen leven sterk.  Daarom is dat onderwerp het debat meer dan waard. Zeker in een periode dat sociaal-culturele vraagstukken groter worden.  Gebeurt dat niet in het gesprek dan wordt de grens naar conflict maar al te makkelijke overschreden.  Dan kan dit boek bemoedigend zijn voor die mensen die het debat – en hun plaats daarin zoeken, over onderwerpen die het samen leven en  dus de samenleving raken.  Hoopgevend is dat mensen jong en oud dat gesprek gaande willen houden. Lees verder

Woede.

Wanneer het noodlot je leven binnentreedt, lijkt even alles stil te staan. Maar al snel zit je in een achtbaan aan emoties. Met volop momenten  van ontkenning en woede. En vooral de woede, de boosheid op hetgeen je overkomt is onontkoombaar. Boosheid helpt om een schuldige te vinden. En die wil je wat graag vinden als het mis gaat. Wanneer je met je zoon binnen een week in het beste kankerziekenhuis van Nederland belandt, is het goede nieuws dat hij in de beste handen is. En het slechte nieuws dat hij daar naar toe moet. In het plaatselijke ziekenhuis trekt een deskundig arts een sombere, maar naar later blijkt realistische conclusie. In dat beste ziekenhuis  mislukt de nieuwe kweek, vertrekt al snel de behandelend arts en dan na lang wachten en dus verloren tijd kan pas ‘de strijd beginnen’. Dat dit niet helpt in een fase van boosheid, mag duidelijk zijn. Mij heeft het opnieuw geleerd dat de kunst van leven ook is, voorbij de woede, de boosheid te kunnen komen. Want op enig moment kun je er voor komen te staan te moeten  toegeven dat het blinde lot maakt dat er iets ernstig misgaat in je leven. Lees verder

De kans voor een ‘rijke’ raad.

Het verschil tussen arm en rijk krijgt de laatste maanden veel aandacht. De rijken worden steeds rijker. Wereldwijd bijna 2500 miljardairs. Met name het boek van Piketty “Capital in the 21st Century” draagt bij aan die discussie. Het lijkt een globaliseringsvraagstuk.7-1 Dus wat moet je er mee als raadslid? Niets hoor ik in mijn omgeving. Die gedachte vind ik jammer. Want dit vraagstuk raakt een essentie van politiek en biedt je als raadslid een nieuwe kans betekenis aan het raadswerk te geven.

Lees verder

Waar ligt het hart van de samenleving?

Coalitiebesprekingen, een raadsreces en ‘het noodlot’ dat je privé leven binnenstapt. Allemaal oorzaken dat dit blog op een laag pitje terecht is gekomen. Terwijl er juist op lokaal niveau zo veel mooie dingen zijn die het vermelden waard zijn. Dus de hoogste tijd om de draad weer op te pakken.ALMERE13 Eén van de dingen die mij bezig houdt is de toekomst van de lokale (representatieve) democratie. We doen of lokale democratie normaal is, maar het is helemaal niet vanzelfsprekend. De centrale spelers, de raadsleden hebben daarom bepaald niet een eenvoudige taak.
Lees verder

Decentralisatie gekte

Het is in gemeentelijk Nederland ‘transities sociaal domein’, wat de klok slaat.  Voor 1 januari. a.s. moeten de gemeenteraden in Nederland allerlei besluiten nemen. En niet te vergeten ‘plannen’ vaststellen. Een plan voor zorg, jeugd, participatie etc. Bij welke raad je ook komt het gaat over de grote klus die gedaan moet worden. Maar is die klus wel voor de raad op dit moment? Je merkt dat 7-1raadsleden onrustig worden en de maatschappelijke druk vrezen door het onrecht dat inwoners kan worden aangedaan. De media zullen helpen die druk te vergroten. Die vrees is terecht want er zullen dingen fout gaan vanaf 1 januari a.s.. Een overdracht van taken, gecombineerd met een forse financiële bezuiniging kan niet foutloos gaan.  Hoe ga je dan acteren als raadslid? Lees verder

Woord-Politiek.

 

De verkiezing van de gemeenteraden zijn bijna een half jaar achter de rug. Coalitieakkoorden zijn gesmeed. Colleges gevormd. Iedereen is weer aan de slag. “Business als usual”. Of belooft het iets anders te worden voor gekozen en niet gekozen burgers? De eerste reacties/analyses op de akkoorden zijn al binnen vanuit de sportwereld, het duurzaamheidscluster, de 5-3(2)bureaucratiebestrijders, diverse organisatiebureaus etc.  De algemene tendens is dat men niet ontevreden is maar dat het wel iets beter/meer had gekund. Verder is de universiteit van Twente nog bezig met een breed onderzoek over het proces van coalitievorming. En het zal niet verbazen als er rekenkamers zijn die de komende maanden naar bijvoorbeeld de meetbaarheid van de akkoorden gaan kijken. Lees verder

Wie bestuurt het land de komende maand?

De verkiezingscampagne voor de gemeenteraad is gestart. En de landelijke politici maken zich weer op om het land in te trekken. Hoe moet dat nu op landsniveau? Als de minister/het kamerlid al die campagnetijd niet aan belangrijke landszaken kunnen besteden?7-8

Het is voor plaatselijke afdelingen een soort wedstrijd geworden wie de belangrijkste landelijke politicus kan strikken voor de campagne van de gemeenteraadsverkiezingen.  Hoe groter de naam hoe beter. En de plaatselijke lijststrekkers heten dan zeer verguld te zijn.  Tja je zult als goed raadslid maar afgerekend worden door een slechte Kamerfractie. Lees verder

Zo beschouwd verzorgen raadsleden zelf de opheffing van de lokale democratie.

In het dagblad Trouw van 5 februari 2014 wordt op de opinie pagina een oproep aan raadsleden gedaan om op de rem te gaan staan. Het Tweede Kamerlid Gerard Schouw geeft in een opinie weer dat de vlucht in gemeenschappelijke regelingen het lokale democratische gehalte uitholtALMERE14

En passant meldt hij dat andere zwakke elementen zijn het rekruteren van raadsleden ( door politieke partijen) , de instabiliteit van het bestuur door wisselingen bij wethouders. Zijn oplossingsrichting  is het creëren van grote gemeenten, de verplichting van inspraak, de verbetering van de informatievoorziening en niet te vergeten remmende raadsleden. Lees verder

10 jaar Politieke Markt Almere

Daar sta je dan, midden in de Almeerse raadzaal. Net daarvoor heeft burgemeester  Annemarie Jorritsma de aftrap verricht, van de viering van het tienjarig bestaan van de Politieke Markt. Vervolgens nodigde zij mij uit even met haar in de debatring te gaan staan. Wat nu dacht ik nog. Dat is niet in het draaiboek opgenomen. Als griffier de regie kwijt? Tot mijn zeer grote verrassing ontving ik vervolgens de erepenning van de gemeente Almere.

En het was al een feestje. Voor mij nu dubbel op. JD6

Donderdag 22 januari 2004 is in Almere gestart met het systeem van Politieke Markt. Een raad die lef had om de hele vergadermanier over boord te zetten. Gebaseerd op de wens meer mee te kunnen gaan in de dynamiek, de snelheid van de samenleving, waar dat mogelijk was. Maar ook de rust te kunnen betrachten en het eigen tempo te bepalen waar dat nodig is. Op zoek naar betekenis en plezier in het raadswerk. Een raad die de stap naar de gemeenteraad voor inwoners laagdrempelig wil laten zijn. Wel in de context van een twintig jaar jonge stad. Waar de humuslaag van de politiek nog zal toenemen.

Lees verder