Auteursarchief: Jan Dirk Pruim

De griffie van morgen: Ruimtemakers gezocht.

De griffie van vandaag is niet de griffie die we morgen nodig hebben. Griffiers hebben de afgelopen 18 jaar veel bereikt. Alle lof daarvoor. Maar de griffie levert nog lang niet wat zij zou kunnen en moeten leveren. We investeren in knellende functieprofielen. Die tijd kunnen we beter steken in een gesprek over wat de griffie allemaal zou kunnen doen en betekenen voor het lokaal openbaar bestuur, de gemeentepolitiek en de lokale democratie. Dus niet opschrijven wat we doen, maar op zoek naar de grenzen van ons werkveld. Ik hoop dat dit essay de aftrap is voor een brede discussie over wat er van
griffie(r)s kan en mag worden verwacht én gevraagd.

lees hier het volledige essay: http://pruimpraat.nl/wp-content/uploads/Griffie-Essay-6-Griffie-van-morgen.pdf  lees verder

Publiek verantwoorden.

De afgelopen jaren heeft de Almeerse raad geïnvesteerd in ‘publiek verantwoorden’. Onder die noemer zijn gemeenteraadsleden het gesprek aangegaan met instellingen, corporaties en ‘maatschappelijke organisaties’ in de stad. Laat ik dit meteen zeggen: ik geef de term ‘publiek verantwoorden’ graag voor een betere. De vlag dekt de lading namelijk niet. Associaties met een ‘tribunaal’ en ‘verhoren’ doen geen recht aan de opzet en de intenties. In dit essay beschrijf ik de ontstaansgeschiedenis en de ervaringen die wij er in Almere mee hebben opgedaan. Ik begin met een opsomming van de belangrijkste redenen om ‘publieke verantwoordingsgesprekken’ te gaan organiseren.
lees hier het volledige essay:  Griffie-Essay- 5 – Publiek verantwoorden (1) lees verder

 

 

De raad in de regio en de regio in de raad

In mijn essay ‘Het lege midden’ wees ik op de snel groeiende bestuurslaag tussen gemeenten en provincies en de gevolgen daarvan voor de positie van de raad en voor de rol invulling door de raadsleden. ‘Middenbestuur in niemandsland’ noemde ik deze bestuurslaag. Verweesd gebied tussen gemeenten en provincies. Waar de doorzettingsmacht doorgaans een stuk beter functioneert dan de democratisch gelegitimeerde tegenkracht. Te vaak is het terra incognita voor raadsleden.
En onbekend maakt onbemind. Begrijpelijk, maar onwenselijk. Er gaat immers steeds meer geld
om in regionale samenwerkingsverbanden. Sturing en controle moeten dus op orde zijn.
Onwenselijk ook omdat raadsleden kansen laten liggen om maatschappelijke opgaven aan te
pakken, juist – en steeds meer – in regionaal verband. Daarom is het nodig ‘de raad in de regio’ te krijgen. Dat is belangrijker dan ‘de regio goed in de raad’ te krijgen. Dit essay verkent een aantal kansen om de raad beter in positie te brengen in de regio.

Lees hier het volledige essay:  Griffie-Essay-4-Raad-in-regio-in-raad-1.pdf Lees verder

Wat en hoe voor het raadslid

Mijn nieuwe boek met de titel “Wat en hoe voor het raadslid” is klaar. Hét handboek voor beginnende en ervaren raadsleden,   zoals ik het al vaak heb mogen horen betitelen.  Een handig boek voor alle raadsleden. Om te lezen of om weer eens iets in op te zoeken.

Te bestellen via binnenlands bestuur of via Bol.com     https://www.binnenlandsbestuur.nl/boeken

Afbeelding

Leerzame ervaringen

In het eerste essay, het lege midden, kondigde ik aan een aantal ervaringen te delen die ik de afgelopen tijd heb opgedaan. Raad 2020 is in alle denkbare opzichten een leerzaam traject. Niet in de laatste plaats voor mijzelf. Iedereen weet het: veranderen gaat ten koste van het bestaande. Dat mag een open deur zijn. Maar toch, in al die reorganisaties en verandertrajecten die ik de afgelopen 40 jaar heb geïnitieerd, begeleid en doorgemaakt blijft de onbuigzaamheid van het bestaande mij verrassen.

Lees hier het volledige essay: Griffie-Essay- 3 – Leerzame ervaringen (1)

Debatten in het publieke hart van de stad.

De voorpublicatie over het boek  “thuis bij de vijand’ van Natascha van Weezel raakte mij. https://www.trouw.nl/religie-en-filosofie/in-gesprek-met-de-vijand~a58da49f/

Het boek handelt over vooroordelen.  De manier waarop zij haar zoektocht beschrijft naar haar plaats in het debat over vooroordelen is mooi om te lezen.  En vooroordelen  beïnvloeden het samen leven sterk.  Daarom is dat onderwerp het debat meer dan waard. Zeker in een periode dat sociaal-culturele vraagstukken groter worden.  Gebeurt dat niet in het gesprek dan wordt de grens naar conflict maar al te makkelijke overschreden.  Dan kan dit boek bemoedigend zijn voor die mensen die het debat – en hun plaats daarin zoeken, over onderwerpen die het samen leven en  dus de samenleving raken.  Hoopgevend is dat mensen jong en oud dat gesprek gaande willen houden. Lees verder

Woede.

Wanneer het noodlot je leven binnentreedt, lijkt even alles stil te staan. Maar al snel zit je in een achtbaan aan emoties. Met volop momenten  van ontkenning en woede. En vooral de woede, de boosheid op hetgeen je overkomt is onontkoombaar. Boosheid helpt om een schuldige te vinden. En die wil je wat graag vinden als het mis gaat. Wanneer je met je zoon binnen een week in het beste kankerziekenhuis van Nederland belandt, is het goede nieuws dat hij in de beste handen is. En het slechte nieuws dat hij daar naar toe moet. In het plaatselijke ziekenhuis trekt een deskundig arts een sombere, maar naar later blijkt realistische conclusie. In dat beste ziekenhuis  mislukt de nieuwe kweek, vertrekt al snel de behandelend arts en dan na lang wachten en dus verloren tijd kan pas ‘de strijd beginnen’. Dat dit niet helpt in een fase van boosheid, mag duidelijk zijn. Mij heeft het opnieuw geleerd dat de kunst van leven ook is, voorbij de woede, de boosheid te kunnen komen. Want op enig moment kun je er voor komen te staan te moeten  toegeven dat het blinde lot maakt dat er iets ernstig misgaat in je leven. Lees verder

De kans voor een ‘rijke’ raad.

Het verschil tussen arm en rijk krijgt de laatste maanden veel aandacht. De rijken worden steeds rijker. Wereldwijd bijna 2500 miljardairs. Met name het boek van Piketty “Capital in the 21st Century” draagt bij aan die discussie. Het lijkt een globaliseringsvraagstuk.7-1 Dus wat moet je er mee als raadslid? Niets hoor ik in mijn omgeving. Die gedachte vind ik jammer. Want dit vraagstuk raakt een essentie van politiek en biedt je als raadslid een nieuwe kans betekenis aan het raadswerk te geven.

Lees verder

Waar ligt het hart van de samenleving?

Coalitiebesprekingen, een raadsreces en ‘het noodlot’ dat je privé leven binnenstapt. Allemaal oorzaken dat dit blog op een laag pitje terecht is gekomen. Terwijl er juist op lokaal niveau zo veel mooie dingen zijn die het vermelden waard zijn. Dus de hoogste tijd om de draad weer op te pakken.ALMERE13 Eén van de dingen die mij bezig houdt is de toekomst van de lokale (representatieve) democratie. We doen of lokale democratie normaal is, maar het is helemaal niet vanzelfsprekend. De centrale spelers, de raadsleden hebben daarom bepaald niet een eenvoudige taak.
Lees verder

Decentralisatie gekte

Het is in gemeentelijk Nederland ‘transities sociaal domein’, wat de klok slaat.  Voor 1 januari. a.s. moeten de gemeenteraden in Nederland allerlei besluiten nemen. En niet te vergeten ‘plannen’ vaststellen. Een plan voor zorg, jeugd, participatie etc. Bij welke raad je ook komt het gaat over de grote klus die gedaan moet worden. Maar is die klus wel voor de raad op dit moment? Je merkt dat 7-1raadsleden onrustig worden en de maatschappelijke druk vrezen door het onrecht dat inwoners kan worden aangedaan. De media zullen helpen die druk te vergroten. Die vrees is terecht want er zullen dingen fout gaan vanaf 1 januari a.s.. Een overdracht van taken, gecombineerd met een forse financiële bezuiniging kan niet foutloos gaan.  Hoe ga je dan acteren als raadslid? Lees verder