Auteursarchief: Jan Dirk Pruim

De raad in de regio en de regio in de raad

In mijn essay ‘Het lege midden’ wees ik op de snel groeiende bestuurslaag tussen gemeenten en provincies en de gevolgen daarvan voor de positie van de raad en voor de rol invulling door de raadsleden. ‘Middenbestuur in niemandsland’ noemde ik deze bestuurslaag. Verweesd gebied tussen gemeenten en provincies. Waar de doorzettingsmacht doorgaans een stuk beter functioneert dan de democratisch gelegitimeerde tegenkracht. Te vaak is het terra incognita voor raadsleden.
En onbekend maakt onbemind. Begrijpelijk, maar onwenselijk. Er gaat immers steeds meer geld
om in regionale samenwerkingsverbanden. Sturing en controle moeten dus op orde zijn.
Onwenselijk ook omdat raadsleden kansen laten liggen om maatschappelijke opgaven aan te
pakken, juist – en steeds meer – in regionaal verband. Daarom is het nodig ‘de raad in de regio’ te krijgen. Dat is belangrijker dan ‘de regio goed in de raad’ te krijgen. Dit essay verkent een aantal kansen om de raad beter in positie te brengen in de regio.

Lees hier het volledige essay:  Griffie-Essay-4-Raad-in-regio-in-raad-1.pdf Lees verder

Wat en hoe voor het raadslid

Mijn nieuwe boek met de titel “Wat en hoe voor het raadslid” is klaar. Hét handboek voor beginnende en ervaren raadsleden,   zoals ik het al vaak heb mogen horen betitelen.  Een handig boek voor alle raadsleden. Om te lezen of om weer eens iets in op te zoeken.

Te bestellen via binnenlands bestuur of via Bol.com     https://www.binnenlandsbestuur.nl/boeken

Afbeelding

Leerzame ervaringen

In het eerste essay, het lege midden, kondigde ik aan een aantal ervaringen te delen die ik de afgelopen tijd heb opgedaan. Raad 2020 is in alle denkbare opzichten een leerzaam traject. Niet in de laatste plaats voor mijzelf. Iedereen weet het: veranderen gaat ten koste van het bestaande. Dat mag een open deur zijn. Maar toch, in al die reorganisaties en verandertrajecten die ik de afgelopen 40 jaar heb geïnitieerd, begeleid en doorgemaakt blijft de onbuigzaamheid van het bestaande mij verrassen.

Lees hier het volledige essay: Griffie-Essay- 3 – Leerzame ervaringen (1)

Debatten in het publieke hart van de stad.

De voorpublicatie over het boek  “thuis bij de vijand’ van Natascha van Weezel raakte mij. https://www.trouw.nl/religie-en-filosofie/in-gesprek-met-de-vijand~a58da49f/

Het boek handelt over vooroordelen.  De manier waarop zij haar zoektocht beschrijft naar haar plaats in het debat over vooroordelen is mooi om te lezen.  En vooroordelen  beïnvloeden het samen leven sterk.  Daarom is dat onderwerp het debat meer dan waard. Zeker in een periode dat sociaal-culturele vraagstukken groter worden.  Gebeurt dat niet in het gesprek dan wordt de grens naar conflict maar al te makkelijke overschreden.  Dan kan dit boek bemoedigend zijn voor die mensen die het debat – en hun plaats daarin zoeken, over onderwerpen die het samen leven en  dus de samenleving raken.  Hoopgevend is dat mensen jong en oud dat gesprek gaande willen houden. Lees verder

Woede.

Wanneer het noodlot je leven binnentreedt, lijkt even alles stil te staan. Maar al snel zit je in een achtbaan aan emoties. Met volop momenten  van ontkenning en woede. En vooral de woede, de boosheid op hetgeen je overkomt is onontkoombaar. Boosheid helpt om een schuldige te vinden. En die wil je wat graag vinden als het mis gaat. Wanneer je met je zoon binnen een week in het beste kankerziekenhuis van Nederland belandt, is het goede nieuws dat hij in de beste handen is. En het slechte nieuws dat hij daar naar toe moet. In het plaatselijke ziekenhuis trekt een deskundig arts een sombere, maar naar later blijkt realistische conclusie. In dat beste ziekenhuis  mislukt de nieuwe kweek, vertrekt al snel de behandelend arts en dan na lang wachten en dus verloren tijd kan pas ‘de strijd beginnen’. Dat dit niet helpt in een fase van boosheid, mag duidelijk zijn. Mij heeft het opnieuw geleerd dat de kunst van leven ook is, voorbij de woede, de boosheid te kunnen komen. Want op enig moment kun je er voor komen te staan te moeten  toegeven dat het blinde lot maakt dat er iets ernstig misgaat in je leven. Lees verder

De kans voor een ‘rijke’ raad.

Het verschil tussen arm en rijk krijgt de laatste maanden veel aandacht. De rijken worden steeds rijker. Wereldwijd bijna 2500 miljardairs. Met name het boek van Piketty “Capital in the 21st Century” draagt bij aan die discussie. Het lijkt een globaliseringsvraagstuk.7-1 Dus wat moet je er mee als raadslid? Niets hoor ik in mijn omgeving. Die gedachte vind ik jammer. Want dit vraagstuk raakt een essentie van politiek en biedt je als raadslid een nieuwe kans betekenis aan het raadswerk te geven.

Lees verder

Waar ligt het hart van de samenleving?

Coalitiebesprekingen, een raadsreces en ‘het noodlot’ dat je privé leven binnenstapt. Allemaal oorzaken dat dit blog op een laag pitje terecht is gekomen. Terwijl er juist op lokaal niveau zo veel mooie dingen zijn die het vermelden waard zijn. Dus de hoogste tijd om de draad weer op te pakken.ALMERE13 Eén van de dingen die mij bezig houdt is de toekomst van de lokale (representatieve) democratie. We doen of lokale democratie normaal is, maar het is helemaal niet vanzelfsprekend. De centrale spelers, de raadsleden hebben daarom bepaald niet een eenvoudige taak.
Lees verder

Decentralisatie gekte

Het is in gemeentelijk Nederland ‘transities sociaal domein’, wat de klok slaat.  Voor 1 januari. a.s. moeten de gemeenteraden in Nederland allerlei besluiten nemen. En niet te vergeten ‘plannen’ vaststellen. Een plan voor zorg, jeugd, participatie etc. Bij welke raad je ook komt het gaat over de grote klus die gedaan moet worden. Maar is die klus wel voor de raad op dit moment? Je merkt dat 7-1raadsleden onrustig worden en de maatschappelijke druk vrezen door het onrecht dat inwoners kan worden aangedaan. De media zullen helpen die druk te vergroten. Die vrees is terecht want er zullen dingen fout gaan vanaf 1 januari a.s.. Een overdracht van taken, gecombineerd met een forse financiële bezuiniging kan niet foutloos gaan.  Hoe ga je dan acteren als raadslid? Lees verder

Woord-Politiek.

 

De verkiezing van de gemeenteraden zijn bijna een half jaar achter de rug. Coalitieakkoorden zijn gesmeed. Colleges gevormd. Iedereen is weer aan de slag. “Business als usual”. Of belooft het iets anders te worden voor gekozen en niet gekozen burgers? De eerste reacties/analyses op de akkoorden zijn al binnen vanuit de sportwereld, het duurzaamheidscluster, de 5-3(2)bureaucratiebestrijders, diverse organisatiebureaus etc.  De algemene tendens is dat men niet ontevreden is maar dat het wel iets beter/meer had gekund. Verder is de universiteit van Twente nog bezig met een breed onderzoek over het proces van coalitievorming. En het zal niet verbazen als er rekenkamers zijn die de komende maanden naar bijvoorbeeld de meetbaarheid van de akkoorden gaan kijken. Lees verder

Gemeente als veelkoppig monster of als krachtige vriend?

De gemeente ambtenaren waren vol trots over de aanbesteding van het onderhoud van gemeentelijke eigendommen. Ze hadden het hard gespeeld. De gemeentelijke gebouwen, zoals scholen en gymzalen en dorpshuizen waren in één cluster aanbesteed. Eén cluster mocht misschien niet, maar toch wel slim gedaan. Bij het groen onderhoud was eigenlijk heel sluw het onderhoudsniveau naar boven bijgesteld, terwijl de aanbesteding de kosten had gedrukt. Echt een zakelijke aanbesteding. De ambtenaar als zakenman. Veel geld bespaard sprak de wethouder. 

Twee grote bedrijven kregen als goedkoopste inschrijvers de opdracht. Die bedrijve4-4n zijn helaas niet uit de gemeente afkomstig. De plaatselijke schildersbedrijven  en aannemers van groen en wegen hadden het nakijken.  De meerderheid omdat ze zich te klein achten om al het geclusterde werk te kunnen doen.  Lees verder